[OS] I can't... : CHANBAEK NC
“อืมมม...ฉันขอได้ไหมแบคฮยอน?”
“…”
“ฉันขอ ‘มากกว่านี้’ ได้หรือเปล่า...” ช้อนตามองตาเรียวสวยอย่างเว้าวอน จากนั้นจึงกดจูบที่แก้มใสอย่างออดอ้อนเมื่อเห็นว่าไร้ปฎิกิริยาตอบรับจึงเลื่อนริมฝีปากไปกดจูบที่ปากแดงฉ่ำอีกครั้งอย่างห้ามไม่อยู่
เข้าใจว่ามันน่าอาย...แต่ตอนนี้ตัวผมเองก็อดใจเอาไว้ต่อไปไม่ได้แล้วเหมือนกัน
‘นั้น...อย่าทำแรงนะ’
แบคฮยอนก้มหน้างุดซ่อนใบหน้าสวยที่ขึ้นริ้วแดงอย่างน่ารักจนต้องลูบหัวให้กำลังใจคนตัวเล็กที่วันนี้น่ารักกว่าวันไหนๆ
ชานยอลพลิกตัวให้ร่างเล็กลงไปนอนราบกับผืนเตียงหลังกว้างก่อนจะขึ้นคร่อมทันทีโดยค่อยๆ
หยัดตัวยืนเข่าถอดเสื้อยืดสีขาวออกจากหัวจนคนมองกลืนน้ำลายเสียงดัง
ใบหน้าหล่อที่มีสภาพผมเผ้ายุ่งเหยิงบวกกับร่างกายที่มีมัดกล้ามเล็กน้อยทำให้แบคฮยอนใจเต้นรุนแรงราวกับเพิ่งไปวิ่งรอบโลกมาอย่างไรอย่างนั้น
ลมหายใจก็ยิ่งติดขัดเมื่อได้ยินเสียงทุ้มต่ำก้มลงคลอเคลียกระซิบชิดใบหูจนแทบจะละลายรวมเป็นเนื้อเดียวกับเตียงนุ่ม
“สัญญาครับว่าจะอ่อนโยน
เชื่อใจผมนะ”
ลมหายใจอุ่นร้อนที่รินรดอยู่บริเวณลำคอเริ่มทำให้แบคฮยอนหายใจลำบาก
ไม่พอแค่นั้นปาร์คชานยอลยังใช้ริมฝีปากค่อยๆ ริดกระดุมออกพร้อมกับปลายจมูกโด่งที่ลากไล้ตามไปอย่างเชื่องช้าจนหัวใจแทบจะหลุดออกมาจากอก
บยอนแบคฮยอนนอนสั่นสะท้านเมื่อถูกปลดเปลื้องส่วนล่างออกจนหมดสิ้นไม่เว้นแม้กระทั่งชั้นในตัวบาง...
ตอนนี้เหลือก็แต่เพียงเสื้อนอนที่ถูกปลดกระดุมออกแล้วทุกเม็ดให้คนขี้แกล้งจดจ้องอย่างลามก
มือเรียวเอื้อมไปหยิบสมุดที่ตกอยู่ข้างๆ มาเขียนอย่างรวดเร็ว พยายามบังคับมือเขียนให้นิ่งที่สุดแต่ก็ทำไม่ได้เพราะถูกขบเม้มเบาๆ
ที่หน้าท้องขาว ความเขินที่ผสมผสานกับความประหม่าจนทำให้ตัวหนังสือที่เคยน่ารักนั้นดูยุ่งเหยิงไปหมด
‘มันน่าอายจังเลยชานยอล’
“ไม่ต้องอายนะเด็กดี” ปลอบประโลมก่อนจะขยับตัวก้มลงไปตวัดลิ้นที่ยอดถันอย่างย่ามใจ ค่อยๆ
แลบลิ้นเลียไปรอบฐานให้ร่างเล็กสั่นสะท้านเล่น จากนั้นจึงอ้าปากงับเบาๆ
จนคนถูกกระทำเสียวจี๊ดขึ้นสมอง แถมยังเผลอหลุดร้องครางออกมาด้วย...
“อ๊า! ชานยะ—
อื้อ!”
!!!!
“…”
“…”
ชานยอลหยุดชะงักการกระทำทันทีที่ได้ยินเสียงเล็กร้องคราง
เงยหน้าขึ้นมองคนที่นอนปิดปากพลางส่ายหน้าไปมาอย่างตกใจ
ไม่จริง...ไหนว่าบยอนแบคฮยอนพูดไม่ได้ไง? แล้วเมื่อกี้ก็คงไม่ใช่เสียงผมด้วย
เสียงแมวก็คงไม่ใช่ แมวที่ไหนจะมาร้องเรียกชานยอลกันล่ะ...
“นายพูดได้เหรอ...”
“…”
“นายพูดได้ใช่ไหมแบคฮยอน”
แบคฮยอนใช้มือปิดปากแน่นพลางส่ายหน้าปฎิเสธไปมาจนอยากจะแกล้งให้ร้องลั่นจริงๆ
ยอมรับว่าโกรธนะที่ถูกหลอกมาตลอดตั้งหลายปี... แต่แล้วยังไงล่ะ? ถ้าโกรธกันแล้วมันมีอะไรดีเหรอ?
สู้แกล้งให้เจ้าตัวดื้อเข็ดหลาบดีกว่ามั้ง หึ
“ในเมื่อพูดได้สมุดนี่ก็คงไม่มีประโยชน์
แย่หน่อยนะเจ้าเด็กเลี้ยงแกะ”
ร่างเล็กมองตามสมุดแสนรักที่ลอยละลิ่วไปตกอยู่หน้าประตูห้องนอนอย่างหมดสภาพก่อนจะค่อยๆ
หันกลับมามองใบหน้าหล่อที่ตอนนี้ดูร้ายขึ้นกว่าปกติเป็นร้อยเท่า...ร้ายกาจ
ชานยอลกระตุกยิ้มมองคนตัวเล็กที่ดวงตาฉ่ำน้ำอย่างนึกสนุก
ไม่รอช้าที่จะใช้มือใหญ่ของตัวเองให้เป็นประโยชน์โดยการรวบข้อมือน้อยทั้งสองไว้เหนือหัวพลางก้มลงใช้จมูกดอมดมไปทุกซอกทุกมุมอย่างหื่นกระหาย...
เริ่มตั้งแต่เส้นผมนุ่ม หน้าผากเนียน แก้มกลมใส ปลายคางเรียว
ผ่านลำคอขาวก่อนจะไปหยุดที่แผ่นอกเล็กที่กระเพื่อมขึ้นลงหลอกล่อให้สัมผัสอยู่
“ไหนดูสิว่าหนูแบคฮยอนเนี่ยจะทนได้นานแค่ไหนกันนะ”
ร่างสูงหยัดตัวลุกขึ้นพลางเดินไปหยิบเจลหล่อลื่นมาไว้ในมือโดยเผลอหยิบเนคไทที่หล่นอยู่ขึ้นมาด้วย
แบคฮยอนเห็นแบบนั้นก็ถดตัวหนีทันทีแต่ก็คงช้าไปเลยถูกดึงข้อเท้าให้กลับไปนอนที่เดิม
ชานยอลยิ้มร้ายก่อนจะรวบข้อมือเล็กอีกครั้งโดยที่ครั้งนี้จัดการมัดไว้ด้วยเนคไทของชุดยูนิฟอร์มนักเรียนจนคนถูกกระทำตัวสั่นเทา
“ชู่ว์...อย่ากลัว”
สัมผัสชื้นแฉะครอบครองส่วนอ่อนไหวอย่างรวดเร็วจนแบคฮยอนตั้วตัวไม่ทัน
มือเล็กย้ายมาปิดปากพลางกัดฟันแน่นเพื่อไม่ให้เผลอร้องครางออกมาอีก
ขาเรียวที่ถูกจับตั้งชันนั้นสั่นระริกเพราะความเสียวที่ถูกปรนเปรออย่างเนิบนาบสลับแผ่วเบาเสียจนแทบคลั่ง
ความพยายามทั้งหมดดูจะไร้ความหมายเมื่อสัมผัสร้อนของโพรงปากถูกเร่งเร้าให้เร็วขึ้นจนเกือบจะเห็นปลายทางในอีกไม่ช้า...
“อ๊า! อ--!”
แต่คงคิดผิด...
“ถ้าอยากให้ทำต่อก็เอ่ยปากขอกันสิที่รัก...”
พูดพลางกดจูบไปตามท้องน้อยที่มีรอยรักประทับจนทั่วอย่างหยอกล้อปนกลั่นแกล้ง
“…ง่ายๆ แค่พูดมันออกมาว่าต้องการอะไร...แล้วผมจะยอมตามใจทุกอย่างเลยคนดี”
ชายหนุ่มเคลื่อนตัวไปซุกที่ลำคอขาวอย่างหยอกล้อ
ค่อยๆ
แลบลิ้นเลียไปบนเนื้อเนียนนุ่มของคนที่ตอนนี้นอนหอบหายใจกระเส่ารอการปลดปล่อยอยู่อย่างน่าสงสาร
เห็นแล้วก็อยากช่วยนะ แต่ผมก็อยากได้ยินเสียงหวานเอื้อนเอ่ยออกมานี่หน่า
มือหนาเลื่อนไปจับมือเรียวที่ปิดปากออกก่อนจะบดจูบลงไปอีกครั้งอย่างอ่อนโยนซึ่งขัดแย้งกลับการกระก่อนหน้านี้อย่างสิ้นเชิง
ปลายลิ้นที่ลากเลียไปตามริมฝีปากบางทั้งบนและล่างเริ่มทำให้สติคนตัวเล็กพร่าเลือน
กลีบปากแดงฉ่ำค่อยๆ อ้าออกตามความรู้สึกเมื่อลึกๆ แล้วก็รู้สึกดีกับการกระทำของร่างสูงอยู่ไม่น้อย
“...ยอมแล้ว ฮื่ออ
ได้โปรด...ชานยอล-- อ๊า!”
“เสียงนายน่ารักมากเลย”
“อื้อ...อือ”
“ตัวนายก็น่ารัก ตาตกๆ ก็น่ารัก
จมูกน้อยๆ นี่ก็น่ารัก นายน่ารักไปหมดเลยรู้ไหมแบคฮยอน”
ชายหนุ่มพร่ำบอกข้างหูอย่างคนเสียสติไปกับความน่ารักของเจ้าหมาดื้อที่ตอนนี้ช่างน่ารักยิ่งกว่าอะไรดี
น่ารักจนอยากจะกลืนกินไม่ให้เหลือ...
มือหนาสาวมือไปตามความยาวพลางกดจูบข้างขมับบางทันทีที่สัมผัสได้ถึงหน้าท้องขาวที่หดเกร็งรอการประทุในอีกไม่ช้า
“อ๊า!”
“ไหนบอกฉัน--
ไม่สิ...ไหนบอกผมสิว่าคุณต้องการอะไรอีกหื้ม ที่รัก...”
แบคฮยอนแทบอยากจะมุดหน้าหนีทันทีที่มือหนาเลื่อนลงไปยุ่มย่ามกับส่วนนั้น
ปลายนิ้วยาวฉ่ำหยาดน้ำขาวขุ่นแกล้งลากผ่านช่องทางด้านหลังนั้นแผ่วเบาจนรู้สึกเสียววูบ
ร่างเล็กยกมือที่โดนมัดไว้ไปคล้องคอแกร่งก่อนจะดึงมาแลกจูบเพื่อเบี่ยงเบนความรู้สึกที่ตีตื้นขึ้นมาจนแทบจะทนไม่ไหว
เสียงครางอืออึงดังในลำคอเมื่อสัมผัสได้ถึงปลายนิ้วที่ค่อยๆ
สอดเข้าไปข้างในทั้งๆ ที่ปากของคนทั้งคู่ยังแลกจูบกันอยู่ไม่ห่าง
ชานยอลงอปลายนิ้วพลางชักเข้าชักออกจากร่างข้างใต้สั่นเกร็งจนต้องผละออกมาสัมผัสที่ยอดถันทั้งสองข้างที่ชูชันอย่างน่ารัก
ให้ตายสิ...ทำไมแบคฮยอนถึงมอมเมาได้ถึงขนาดนี้นะ
“อยากให้เข้าไปยังครับ?”
“อะ อื้อ! ยะ
อยากแล้ว ฮื่อออ”
“หึ เด็กดี...” จับขาเรียวที่ตั้งชันให้กางออกก่อนจะหยิบหมอนมารองใต้สะโพกงอนอย่างเป็นห่วงกลัวว่าอีกคนจะเจ็บตัว
จากนั้นจึงสวมถุงยางที่เอื้อมไปหยิบจากลิ้นชักโต๊ะข้างเตียงมาสวมใส่ ค่อยๆ ชโลมอาวุธร้ายในเกมรักครั้งนี้ของเราด้วยเจลใสรวมไปถึงช่องทางฉ่ำแฉะด้วย...
ถึงแม้จะมีท่อนแขนบางที่เกี่ยวคอให้ทำอะไรยากขึ้นก็เถอะ
แต่รับรองได้เลยว่ามันไม่ยากเกินความสามารถของปาร์คชานยอลคนนี้แน่นอน “ผมรักคุณนะคนเก่ง เป็นของผมนะแบคฮยอน อืมมม...”
“อึก! จะ
เจ็บ...”
“ชู่ว์...อย่าเกร็ง
สัญญาแล้วไงว่าจะอ่อนโยน อาห์...”
ชายหนุ่มทิ้งตัวลงไปทาบทับคนที่รั้งคอเข้าไปกอดไว้แน่นพลางค่อยๆ
สอดใส่เข้าไปในช่องทางที่เต้นตุบตับเมื่อสัมผัสได้ถึงสิ่งแปลกปลอมขนาดใหญ่ที่อุ่นร้อนราวกับจะแผดเผาให้สิ่งที่มาโดนนั้นมอดไหม้ไปด้วยเพลิงรัก
“อาห์...จะขยับแล้วนะ
อย่าเกร็งนะครับที่รัก”
ร่างเล็กค่อยๆ
ไถลไปกับผืนเตียงเมื่อกายหนาขยับเข้าออกอย่างเนิบนาบ เสียงใสที่ครางซี๊ดซาดอยู่ข้างหูยิ่งทำให้ปาร์คชานยอลรู้สึกฮึกเฮิมเข้าไปใหญ่แต่ก็ต้องอดกลั้นไว้
ในเมื่อสัญญาแล้วว่าจะอ่อนโยนผมก็จะทำให้ถึงที่สุด
เราต้องได้รับความสุขกันทั้งสองฝ่ายในการร่วมรักกันครั้งนี้
ไม่ใช่ปล่อยให้แบคฮยอนเจ็บตัวแล้วตัวผมกอบโกยความสุขอยู่เพียงฝ่ายเดียว
แบบนั้นมันไม่ยุติธรรม...เซ็กส์ของเราคือการแสดงความรักต่อกัน
ไม่ใช่การฝืนใจใดๆ ทั้งสิ้น
ผมค่อยๆ สอดแขนเข้าไปช้อนใต้แผ่นหลังบางเพื่อผ่อนแรงเสียดสีของหลังเนียนกับผืนเตียงจนตอนนี้เราทั้งคู่เหมือนกลายเป็นคนคนเดียวไปแล้วอย่างไรอย่างนั้น
ผมเร่งจังหวะเมื่อกลุ่มผมโดนขยุ้มราวกับสัมผัสที่ได้รับนั้นคือเชื้อเพลิงชั้นดีที่เร่งเร้าให้อยากจะทำรุนแรงให้มากกว่านี้
“ซี๊ดดด...ขอทำแรงกว่านี้ได้ไหม
อาห์ ได้ไหมครับแบคฮยอน...”
“กะ กลัวเจ็บ อื้อ! อ๊ะ อา...มันจะเจ็บไหมชาน...”
“ไม่ที่รัก...ไม่ อืมมม
แต่ทำแล้วมีความสุขแน่นอน สัญญาเลย...”
แบคฮยอนเชิดหน้าครางทันทีที่เอ่ยอนุญาตให้ร่างสูงทำได้ตามความต้องการ
ท่อนเอ็นร้อนขยับเสียดสีอย่างรัวเร็วจนหายใจแทบไม่ทัน
ไหนจะลิ้นร้ายที่ซุกซนอยู่ลำคอนี่อีกยิ่งทำให้หอบหายใจหืดหาดไปหมด
พยายามจะกลั้นเสียงแล้วแต่ก็ทำไม่ได้เมื่อปาร์คชานยอลเอาแต่สอดใส่จนเสียวซ่านไปหมดแล้ว
ถ้าคุณน้ามาได้ยินเข้าจะทำยังไงเนี่ย ฮือออออ
“ชะ ช้าหน่อย อ๊ะ! ดะ เดี๋ยวคุณน้าได้ยินนะ อื้อ! อื้อ!”
“ไม่ได้ยินหรอก ซี๊ดดดด...อาห์
แม่กลับบ้านดึกจะตาย...” ผละตัวออกมาจับขาเรียวพาดแขนไว้ให้มั่นพลางขยับกายเข้าออกอย่างเอาแต่ใจ
หน่วยตาคมก้มมองส่วนที่ดูดกลืนกันอย่างหื่นกามเมื่อเห็นแล้วมันโคตรจะกระตุ้นอารมณ์สุดๆ
มิหนำซ้ำตอนที่เงยหน้าขึ้นไปมองแบคฮยอนก็ยิ่งคึก
เมื่อคนที่ไถลไปกับแรงส่งนั้นกำลังชักรูดของตัวเองไปด้วย
ให้ตายเถอะ...อยากได้อะไรจะหามาถวายให้เลยจริงๆ
“เอ็กซ์จังวะแม่ง อาห์!”
ชายหนุ่มกัดฟันเมื่อเห็นว่าคนตัวเล็กชิงเสร็จไปก่อนแล้วก็ตัดสินใจดึงให้อีกคนขึ้นมานั่งคร่อมตัก
จัดการจับยึดเอวบางไว้กับที่พลางซอยสะโพกเสยเข้าหาจนแบคฮยอนเสียวซ่านจนหยาดน้ำใสไหลเยิ้มออกมาตามมุมปากอย่างห้ามไม่อยู่
ร่างเล็กทิ้งตัวซบหน้าไปกับลาดไหล่กว้างเมื่อบทรักสิ้นสุดลง
ความอุ่นร้อนที่รินรดภายในนั้นไหลเยิ้มออกมาภายนอกจนรู้สึกเฉอะแฉะไปหมด
นี่ชานยอลรุนแรงจนถุงยางแหกเลยงั้นเหรอ...
พยายามจะลุกขึ้นเพื่อถอนกายจากความใหญ่ที่ยังคาอยู่ แต่ก็ต้องครางลั่นอีกครั้งเมื่อถูกปาร์คชานยอลอุ้มเข้าเอวแล้วพาไปเข้าห้องน้ำ
แถมยังอ้างว่าจะ ‘เอาออก’ ให้อีก...
เอาออกแล้วก็ไม่ต้องเอาเข้ามาอีกสิคนบ้า!!
ยังมีต่ออีกนะคะที่รัก จิ้มที่ลิงค์นี้เลย : https://writer.dek-d.com/dek-d/writer/viewlongc.php?id=1653018&chapter=11
ความคิดเห็น
แสดงความคิดเห็น