B.mochi | NC

เสียงน้ำกระทบพื้นกระเบื้องทำให้เจ้าสองแฝดที่ยืนมองหน้ากันอย่างเจ้าเล่ห์อยู่ที่หน้าประตูห้องน้ำยิ่มกริ่มออกมาทันที เด็กหนุ่มทั้งสองตัดสินใจถอดเสื้อผ้าออกให้หมดก่อนจะค่อยๆ ดันบานประตูให้เปิดช้าๆ เพื่อไม่ให้คนข้างในรู้ตัว ชานยอลปิดประตูพลางดันหลังน้องชายให้เดินนำเข้าไปก่อนที่ตัวเองจะเดินตามไปทีหลัง “ อ๊ะ !” ร่างเล็กร้องเสียงหลงเมื่อโดนสวมกอดจากทางด้านหลังอย่างไม่ทันตั้งตัว ลมหายใจอุ่นร้อนรินรดอยู่ที่ไหล่บางตอนนี้เริ่มทำให้แบคฮยอนแข้งขาสั่นเสียจนแทบจะยืนไม่ไหว ไม่พอแค่นั้นมือหนาของปาร์คชานยูยังเลื่อนมาช่วยฟอกสบู่ที่ยังคงอยู่บนผิวกายให้อีกด้วย “ พวกนาย --! อื้อ !” น้องน้อยร้องเสียงอู้อี้พลางดิ้นขลุกขลักเมื่อปาร์คชานยอลเดินมาหยุดยืนตรงหน้าเพื่อช้อนใบหน้าหวานให้รับจูบต้อนรับยามเช้าอย่างจาบจ้วง ปลายลิ้นที่สอดแทรกเข้ามาเกี่ยวกระหวัดกันจนหัวใจดวงน้อยสั่นระรัวเพราะความประหม่าผสมความเขินอายที่กำลังถูกสัมผัสวาบหวิวของเจ้าสองแฝดหลอมละลายช้าๆ แบคฮยอนกัดปากแน่นพร้อมจิกมือที่ไหล่หนาเมื่อคนตรงหน้าเลื่อนใบหน้าไปยุ่มย่ามกับลำคอขาวพลางกดจูบเบาๆ ยิ่งได้ยินเสียงดูดดึงเนื้อนิ่มแถวไห...

“ อืมมม...ฉันขอได้ไหมแบคฮยอน ?” “…” “ ฉันขอ ‘ มากกว่านี้ ’ ได้หรือเปล่า... ” ช้อนตามองตาเรียวสวยอย่างเว้าวอน จากนั้นจึงกดจูบที่แก้มใสอย่างออดอ้อนเมื่อเห็นว่าไร้ปฎิกิริยาตอบรับจึงเลื่อนริมฝีปากไปกดจูบที่ปากแดงฉ่ำอีกครั้งอย่างห้ามไม่อยู่ เข้าใจว่ามันน่าอาย...แต่ตอนนี้ตัวผมเองก็อดใจเอาไว้ต่อไปไม่ได้แล้วเหมือนกัน ‘ นั้น...อย่าทำแรงนะ ’ แบคฮยอนก้มหน้างุดซ่อนใบหน้าสวยที่ขึ้นริ้วแดงอย่างน่ารักจนต้องลูบหัวให้กำลังใจคนตัวเล็กที่วันนี้น่ารักกว่าวันไหนๆ ชานยอลพลิกตัวให้ร่างเล็กลงไปนอนราบกับผืนเตียงหลังกว้างก่อนจะขึ้นคร่อมทันทีโดยค่อยๆ หยัดตัวยืนเข่าถอดเสื้อยืดสีขาวออกจากหัวจนคนมองกลืนน้ำลายเสียงดัง  ใบหน้าหล่อที่มีสภาพผมเผ้ายุ่งเหยิงบวกกับร่างกายที่มีมัดกล้ามเล็กน้อยทำให้แบคฮยอนใจเต้นรุนแรงราวกับเพิ่งไปวิ่งรอบโลกมาอย่างไรอย่างนั้น ลมหายใจก็ยิ่งติดขัดเมื่อได้ยินเสียงทุ้มต่ำก้มลงคลอเคลียกระซิบชิดใบหูจนแทบจะละลายรวมเป็นเนื้อเดียวกับเตียงนุ่ม “ สัญญาครับว่าจะอ่อนโยน เชื่อใจผมนะ ” ลมหายใจอุ่นร้อนที่รินรดอยู่บริเวณลำคอเริ่มทำให้แบคฮยอนหายใจลำบา...